Köpeklerde parvoviral enteritisin serum ve fekal zonulin seviyeleri üzerine etkisinin araştırılması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, VETERİNERLİK İÇ HASTALIKLARI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BATUHAN BALİ
Danışman: İlknur Karaca Bekdik
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada, Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Eğitim, Araştırma ve Uygulama Hastanesi, İç Hastalıklar Kliniği'ne sahipleri tarafından teşhis ve tedavi amacıyla getirilen parvoviral enteritis tanısı konulan köpeklerde, tedavi öncesi ve tedavi sonrasında serum ve fekal zonulin seviyelerinin belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Eğitim Araştırma ve Uygulama Hastanesi İç Hastalıkları Kliniğine, 2-6 aylık yaşta, farklı ırk ve cinsiyetteki, kusma, ishal, ateş, iştahsızlık şikayetleri ile getirilen, herhangi bir tedavi uygulanmamış ve hızlı test kiti ile parvoviral enterit olduğu belirlenen 16 adet köpekten toplanan serum ve gaita örnekleri kullanıldı. Çalışmaya dahil edilen köpeklere hematokrit değer dikkate alınarak gerekli intravenöz sıvı tedavisi ve semptomatik destek tedavi 7 gün boyunca uygulandı. Köpeklerin günlük olarak rutin klinik muayeneleri yapılarak sonuçlar kaydedildi. Köpeklerden tedavi başlangıcında (1. gün) ve tedavi bittikten sonraki gün (8. gün) hematolojik analizler ve serum zonulin analizi için kan ile fekal zonulin analizi için gaita örnekleri alındı. Tedavi öncesi 10 köpekte kusma, 9 köpekte ishal ve köpeklerin hepsinde dehidrasyon belirlendi. Tedavinin 7. günü köpeklerin hepsinde kusma ve dehidrasyonun ortadan kalktığı ve sadece bir köpekte ishalin devam ettiği görüldü. Köpeklerin ortalama vücut sıcaklıkları tedavi öncesinde 38,48±0,16 °C iken, tedavi sonrasında 38,43±0,07 °C; ortalama nabız sayısı tedavi öncesi 130,56±8,16/dk iken, tedavi sonrası 136,00±6,01/dk; ortalama solunum sayısı tedavi öncesi 41,63±3,85/dk iken tedavi sonrası 47,38±3,64/dk olarak belirlendi ve bu değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (P>0,05). Köpeklerin ortalama canlı ağırlıkları tedavi öncesi 7,90 ±1,16 kg iken, tedavi sonrası 8,61 ± 1,20 kg olarak belirlendi ve bu fark istatistiksel olarak önemli idi (P 0,05). Sonuç olarak insanlarda bağırsak geçirgenliğinde biyobelirteç olan zonulinin fekal ve serum düzeylerinin parvoviral enteritisli köpeklerde yedi günlük tedavi sonrası azaldığı ancak bu azalmanın istatistiksel olarak önemli olmadığı bulundu. Bu nedenle, parvoviral enteritisli köpeklerde zonulin düzeylerinin hastalığın şiddeti, prognozu ve tedaviye yanıt ile ilişkisini daha doğru değerlendirebilmek için daha geniş örneklem gruplarıyla, sağlıklı kontrollerin ve çalışma sırasında ölen hayvanların verilerinin de dahil edildiği, farklı klinik evreleri kapsayan, uzun süreli takip içeren çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünüldü.