Son beş yıllık süreçte kranial cerrahi ve ventriküler şant operasyonu sonrası cerrahi alan enfeksiyonu gelişen hastalarda cerrahi profilaksi uygunluğu ve antimikrobiyal direnç oranlarının değerlendirilmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, KLİNİK BAKTERİYOLOJİ VE ENFEKSİYON HASTALIKLARI ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MEHMET CEMİL CİDDİOĞLU

Danışman: GAMZE KALIN ÜNÜVAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

SON BEŞ YILLIK SÜREÇTE KRANİAL CERRAHİ VE VENTRİKÜLER ŞANT OPERASYONU SONRASI CERRAHİ ALAN ENFEKSİYONU GELİŞEN HASTALARDA CERRAHİ PROFİLAKSİ UYGUNLUĞU VE ANTİMİKROBİYAL DİRENÇ ORANLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ Mehmet Cemil CİDDİOĞLU Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Klinik Bakteriyoloji Ve Enfeksiyon Hastalıkları Anabilimdalı Yüksek Lisans Tezi, Mayıs 2024 Danışman: Doç. Dr. Gamze KALIN ÜNÜVAR ÖZET Sağlık alanında gelişmelere rağmen cerrahi alan enfeksiyonları cerrahinin önemli mortalite ve morbidite nedeni olmaya devam etmektedir. Cerrahi sonrası gelişen enfeksiyonlar ve antimikrobiyal uygulamalar hastanede yatışı artırmakta ve uygulanan antimikrobiyal tedavilerle birlikte ekonomik yük artmaktadır. Profilaksi uygulamalarıyla başlayan süreç cerrahi sonrası gelişen enfeksiyonlarda kullanılan antimikrobiyal tedavilerle devam ederek antimikrobiyal direnç probleminin oluşmasına neden olabilmektedir. Bu çalışma da Erciyes Üniversitesi Hastanesinde 2016-2020 yılları arasında beyin cerrahisi operasyonu sonrası cerrahi alan enfeksiyonu gelişen 18 yaş üzeri hastalar retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Beyin cerrahi servisi ve beyin cerrahi yoğun bakımda yatan hastalarda antimikrobiyal profilaksi uygulamalarının uygunluğu ve antimikrobiyal direnç oranlarını belirlemek amaçlanmıştır. Her hasta çalışmaya bir kez alınırken her bir üreme farklı üremeler olarak değerlendirildi. Veriler SPSS 22.0 istatistik paket programında değerlendirildi. P ˂ 0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bu çalışma Erciyes Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylandı. CAE gelişen 136 gelişmeyen 138 toplamda 274 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. CAE gelişen hastalardan alınan 155 örnek incelendi. CAE gelişen hastaların yaş ortalaması 48(±15,18), gelişmeyen hastaların yaş ortalaması 54(±16,51) bulundu. Değerlendirilen hastalar cinsiyet olarak eşit dağılıma sahipti. İncelenen cerrahi operasyonların sıklıkla intrakranial kitle [144(%52)]ve intrakranial hematom drenajı [38 (%14)] olduğu belirlendi. CAE gelişen hastalarda profilaksi uygulama oranının %62.5, gelişmeyenlerde %88 olduğu belirlendi. CAE gelişen hastalarda profilaksi uygunluğunun %67, gelişmeyenlerde %62 olduğu belirlendi. CAE gelişen hastaların 30(%22.1)' unda mortalite görülürken 15(%11) hastada uzayan yatış sonrası 90 gün ve üzeri yatış gününde mortalite görüldü. CAE etkeni olarak en sık izole edilen gram pozitif mikroorganizma Staphylococcus aureus 35(%24.0), gram negatif mikroorganizma Klebsiella pneumonia 9 (%6.2) ve Acinetobacter baumannii 9 (%6.2) olduğu belirlendi. Mikroorganizmaların duyarlılık analizi sonuçlarına göre gram pozitiflerde ampisilin-sulbaktam direnci görüldüğü, gram negatiflerde ampisilin, seftazidim, meropenem, levofloksasin, amikasin direnci görüldüğü belirlendi. Çalışmamızda ikili karşılaştırmada anlamlı görülen değişkenler çok değişkenli analizle değerlendirildi. Buna göre profilaksi uygulamasının CAE gelişimini azalttığı, yaş ortalaması düştüğünde CAE gelişme riskinin arttığı, anemi ve hipoalbuminemi olmadığında CAE gelişiminin azaldığı sonucu bulundu. Anahtar Kelimeler: Antimikrobiyal direnç; Antimikrobiyal profilaksi; Cerrahi Alan Enfeksiyonu.