Anestezi yoğun bakım ünitesinde 2014-2018 yılları arasında izole edilen enfeksiyon etkenleri ve antibiyotik duyarlılıklarının incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilim, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÜMRAN ALTUNER
Danışman: Aliye Çoruh
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Hastane enfeksiyonları halen yoğun bakım ünitelerinde yüksek bir insidansa sahiptir ve bu ünitelerdeki en önemli sorunlardan biridir. Bu enfeksiyonların kritik hastalarda morbidite ve mortalitenin önemli bir nedeni olduğu ve yoğun bakım kalış süresindeki artışlar ve aşırı hastane maliyetleriyle ilişkili olduğu bilinmektedir. Bu çalışma üniversitemiz anestezi yoğun bakım ünitesinde gelişen hastane enfeksiyon hızını, enfeksiyonun sistemlere göre dağılımını, etken mikroorganizmaları ve bunların antibiyotiklere duyarlılıklarının belirlenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 2014-2018 tarihleri arasında anestezi yoğun bakım ünitesinde takip ve tedavi edilen, 18 yaş ve üzeri hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Bu verilerden anestezi yoğun bakım ünitesinin hastane enfeksiyon hızı, sistemlere göre dağılımı, enfeksiyon etkenleri ve bu etkenlerin antibiyotik duyarlılıkları belirlendi. Bulgular: Çalışmaya 2906 hasta dahil edildi (15729 hasta günü ). Hastane enfeksiyonu gelişen 206 hastada toplam 240 enfeksiyon tanısı konuldu. Enfeksiyon hızı 25,4/1000 hasta günü olarak belirlendi. Enfeksiyonlar ; ventilatör ilişkili pnömoni (%40.7), katater ilişkili kan dolaşım enfeksiyonu (%25.7), üriner sistem (%12.6) ve cerrahi alan enfeksiyonu (%10.1) olarak saptandı. En sık izole edilen mikroorganizmalar ; A.baumani (%31.3), K.pneumoniae (%13.7), Pseudomonas aeruginosa (%12.7), E.coli (%12.7) idi. Gram negatif bakterilerdeki antibiyotik direncinin yıllar içerisinde; özellikle A.baumanii'deki karbapenem direncindeki artış dikkat çekiciydi. A.baumanni'nin beş yıllık ortalama kolistin duyarlılığı %95.7 olarak bulunmuş olup bu oranın beş yıl boyunca azaldığı saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda Acinetobacter ve Pseudomonas için ciddi karbapenem direnci dikkat çekicidir. Ayrıca amikasinin ampirik tedavide iyi bir seçenek olduğu görülmektedir. Her merkezin kendi mikroorganizma dağılımı ve direnç durumlarını belirleyerek tedavi protokollerini düzenlemesi dirençli mikroorganizmalarla mücadelede fayda sağlayacaktır. Anahtar kelimeler: Antibiyotik direnci, Kolistin direnci, Nozokomiyal enfeksiyonlar, Yoğun bakım üniteleri