4-6 yaş grubu Kur'an kursu öğreticilerinin eğitim-öğretim yeterlik algıları (Kayseri örneği)
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, FELSEFE VE DİN BİLİMLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZÜLFİ DOĞAN
Danışman: Süleyman Akyürek
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Ülkemizde yaygın din eğitimi faaliyetlerinden sorumlu olan Diyanet İşleri Başkanlığı 2011 yılında din eğitiminde yaş sınırının kaldırılmasıyla " Kur'an Kursları okul öncesi din eğitimi" projesini başlatmış ve ülke genelinde 4-6 yaş Kur'an Kursları açılmıştır. 4-6 yaş grubu Kur'an Kursları'nın belirlenen hedeflere ulaşmasındaki en önemli unsur Kur'an Kursu öğreticilerinin yeterlikleridir. Araştırmada 4-6 yaş grubu Kur'an Kursu öğreticilerinin eğitim-öğretim yeterlik algıları yoklanmıştır. Araştırmaya Kayseri iline bağlı Kocasinan, Melikgazi, Talas ilçelerindeki 4-6 yaş grubu Kur'an Kurslarında görev yapan 179 Kur'an Kursu öğreticisi katılmıştır. Tarama modelinin kullanıldığı araştırmada anket tekniği ile öğreticilerden veri toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS-25 programında analiz edilerek elde edilen bulgular yorumlanmaya çalışılmıştır. Elde edilen verilere göre öğreticiler genel olarak "öğrenciyi tanıma, öğretimi planlama, öğretimi düzenleme, öğretimi değerlendirme, çocuklarda iletişim becerilerini geliştirme, ailelerle iletişim aile katılımı aile eğitimi ve mesleki yeterlik" boyutlarında kendilerini "oldukça yeterli" algılamaktadırlar. "Farklı öğrenme ihtiyacı olan öğrencilere yönelik çalışmalar yapma" boyutunda ise kendilerini "orta düzeyde yeterli" olarak algılamaktadırlar. Öğreticilerin eğitim-öğretim yeterlik algı puanları hizmet içi eğitime katılma durumuna göre farklılaşmaktadır. Resmi statülerine, mesleki kıdem durumuna, mezun oldukları okul programlarına, çocuk gelişimi ve eğitimi sertifikasını aldıkları kuruma göre farklılaşmamaktadır. Öğreticilerle yapılan görüşmelerde ise okul öncesi çocuğunun bilişşel, duyuşsal, psiko-motor ve dini-ahlaki gelişim özelliklerini bilmede eksiklikleri olduğu, çocuğu teorik bilgiden ziyade kendi kişisel tecrübeleriyle tanımaya çalıştıkları ortaya çıkmıştır. Yapılan görüşmelerde yine öğretimi planlama, öğretimi düzenleme ve öğretimi değerlendirmede eksiklikleri olduğu, bu konularda da teorik bilgilerinin olmadığı daha çok kendi tecrübeleri ile öğretim sürecini yönettikleri tespit edilmiştir. Çocuğun gelişimi hakkında aileyle iletişim kurdukları ancak okul öncesinde aileyle işbirliğinin önemini yeterince bilmedikleri ve kurslarda aile eğitimine yer vermedikleri belirlenmiştir. Kursların belirlenen amaçlara ulaşması için kendini sürekli geliştirmesi gereken öğreticilerin bu konuda yeterli gayreti göstermedikleri tespit edilmiştir.