Sagittal split ramus osteotomisi uygulanan hastalarda 20 yaş diş varlığının bad split üzerine etkisinin geriye dönük olarak değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ASIM NURIYEV
Danışman: Emrah Soylu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Ortognatik cerrahi, çenelerin fonksiyon ve estetiğini iyileştirmek ve yaşam kalitesini artırmak amacıyla kullanılan bir cerrahi işlemdir. Bu çalışmanın amacı, sagittal split ramus ostetomisi (BSSRO) uygulanan hastalarda 20 yaş dişlerinin ameliyat sırasındaki komplikasyonlardan biri olan "bad split" ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, 2012-2023 yılları arasında Erciyes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalında ameliyat edilen hastaların verileri üzerinde geriye dönük olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma için hastaların preoperatif panoramik filmleri incelenmiş ve ameliyat öncesinde 20 yaş dişleri bulunan hastalar kaydedilmiştir. Hastaların ameliyat epikrizleri ve postoperatif KİBT görüntüleri de taranmış ve bad split gerçekleşen hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Bulgular: Ortognatik cerrahi uygulanmış 1018 hastanın verileri taranmış ve BSSRO geçirmiş 819 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastaların 478'i kadın (%58) ve 341'i erkek (%42) olup hastaların yaş ortalaması 23,08 ±5,26 dir. Toplamda 1638 BSSRO gerçekleştirilmiş olup, 1412 split bölgesinde 20 yaş dişi bulunmazken, 226 split bölgesinde ise 20 yaş dişi mevcuttu. Sagittal split bölgesinde 20 yaş dişi bulunan grupta 6 adet, 20 yaş dişi bulunmayan grupta ise 33 adet bad split tespit edildi. 20 yaş diş varlığının bad split üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi bulunmamıştır (p=0.77). Ayrıca, 20 yaş dişlerinin pozisyonunun (p=0.33) ve mukoza ya da kemik retansiyonlu olup olmamasının (p=0.74) bad split ile anlamlı bir ilişkisi bulunmamıştır. 20 yaş dişi varlığında bad split gerçekleşen hastaların yaş ortalaması, 20 yaş dişi mevcut olmayan ve bad split gerçekleşen hastaların yaşından daha yüksek olarak bulunmuştur. (p=0,004) Sonuç: BSSRO uygulanan hastalarda 20 yaş dişlerinin bad split ile ilişkisinin anlamlı olmadığı ve 20 yaş dişlerinin pozisyonu ve gömülü olup olmamasının da bad split üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmadığı anlaşılmıştır. Ancak artan yaş ile birlikte, 20 yaş diş varlığında gerçekleştirilen BSSRO'da bad split riskinin arttığı anlaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Ortognatik Cerrahi, Bad Split, 20 Yaş Dişi