Obez hastaların diyetle antioksidan alımları ve total antioksidan kapasiteleri arasındaki ilişkinin saptanması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Pınar Soylu
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Habibe ŞAHİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Tanımlayıcı tipteki bu çalışmada, obez ve normal ağırlıktaki bireylerin diyetle antioksidan alımları ile serum total antioksidan kapasite (TAK) düzeyleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırmaya, Mart-Ağustos 2013 tarihleri arasında, diyet veya dâhiliye polikliniğine başvuran, 36 obez (çalışma grubu) ve 24 normal ağırlıktaki (kontrol grubu) gönüllü birey katılmıştır. Bireylerin demografik özellikleri ve antioksidan besin tüketim sıklığı anketleri yüz yüze görüşme yöntemi ile kaydedilmiş, antropometrik ölçümleri ve vücut analizleri yapılmış, beden kütle indeksi (BKİ) değerleri hesaplanmıştır. Besin tüketim kayıtları katılımcıların bir ay içerisinde ikisi hafta içi, ikisi hafta sonu olmak üzere dört kez habersiz aranması ile kaydedilmiştir. Serum TAK değeri, troloks eşdeğeri antioksidan kapasite (TEAC) yöntemine göre kolorimetrik olarak ölçülmüştür. Biyokimyasal bulgular, katılımcıların dosyalarından alınmıştır. Anket verilerinden hesaplanan TAK (anket TAK) ortalaması, kontrol grubunda (13.68±4.91 mmol/gün), çalışma grubuna göre (12.41±5.14 mmol/gün) daha yüksek bulunurken, serum TAK düzeyleri çalışma grubunda (1.12±0.35 mmol/L), kontrol grubundan daha yüksektir (1.07±0.28 mmol/L). Ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Çalışma grubunun diyetle aldıkları TAK (diyet TAK) ortancaları kontrol grubundan yüksek (sırasıyla 5.45±6.15 mmol/gün, 3.20±7.27 mmol/gün), serum TAK'ın ağırlık başına düşen oranı ise anlamlı olarak düşüktür (sırasıyla 0.013±0.0134, 0.017±0.003, p 0.05). Biyokimyasal parametreler bakımından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmazken, çalışma grubundaki bireylerin ürik asit değerleri (5.05±1.19 mg/dl) kontrol grubundan (4.30±1.09 mg/dl) yüksektir (p<0.05). Grup genelinde; serum TAK ile ağırlık, kas dokusu miktarı, açlık kan şekeri (AKŞ) ve ürik asit düzeyleri arasında, diyet TAK ile ağırlık, BKİ, kas, yağ ve sıvı miktarı, ürik asit, hemotokrit, protein, demir (Fe), magnezyum (Mg) ve posa tüketimi arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak, kontrol grubuna göre çalışma grubunun diyetle TAK alımları anlamlı olarak yüksek, TAK/ağırlık değerleri düşük bulunurken, serum TAK değerleri arasında gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Anahtar Kelimeler: Antioksidan, beslenme, obezite, TAK