Yenidoğan ve süt çocukluğu döneminde hipoglisemi gelişen hastaların en az 5 yıllık izlem sonrasında psikomotor gelişim, görme, elektroensefalografik ve radyolojik değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bil., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÖZDE DİRİKSOY ÇATAL
Danışman: Hüseyin Per
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Hipoglisemi, yenidoğan ve süt çocuğu döneminde sık görülen metabolik bozukluklardan birisidir. Hipoglisemi ile beyin hasarı arasındaki ilişki iyi bir şekilde kurulmuş olmasına rağmen, hipogliseminin uzun dönem etkisi hala belirsizliğini korumaktadır. Çalışmamızda, yenidoğan ve süt çocukluğu döneminde hipoglisemi tanısı alan hastaları en az 5 yıllık izlem sonrasında psikomotor gelişim, görme, nörolojik ve radyolojik olarak değerlendirip, sonuçlarla literatüre katkı sağlamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif, kesitsel çalışma, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nda yapıldı. Çalışmaya, Ocak 2009 ile Aralık 2019 tarihleri arasında yenidoğan yoğun bakım ünitesi ve süt çocuğu servisine hipoglisemi tanısı ile yatan hastalar alındı. Hastalar, Hastane Bilgi Yönetim Sistemi'nden elde edilen hasta yakınlarına ait telefondan aranarak hastaneye çağrıldı. Hipogliseminin neden olduğu değişikliklerin saptanması için hastalara nörolojik ve oftalmolojik muayene, psikometrik testler (Ankara Gelişim Tarama Envanteri (AGTE) ve Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-Düzeltilmiş Formu (WISC-R)), elektroensefalografi (EEG) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yapıldı. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya, toplam 133 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen 133 hastanın 87'si (%65.4) erkek çocuktu. Hastaların yaş ortalaması 10±2.83 yıl olarak bulundu. Hastalarda en sık görülen nörolojik sekel (%12.8) epilepsi ve entellektüel yetersizlikti (EY) ve en sık görülen oftalmolojik patoloji (%11.3) kırma kusuruydu. Hastaların %33.1'ine AGTE testi, %66.9'una ise WISC-R testi yapıldı. MRG'de hastalarda en sık (%16.5) parieto-oksipital lobda gliotik sinyal değişikliği ve beyaz cevherde atrofi tespit edildi. EEG'de ise en sık (%15.8) oksipital ve parieto-oksipital lob kaynaklı epileptiform aktivite tespit edildi. Hastaların hipoglisemi seviyesi ile nörolojik sekeller, oftalmolojik patolojiler, MRG sonuçları ve EEG sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü (p 0.05). Sonuç: Yenidoğan ve süt çocuğu döneminde hipoglisemi saptanan hastalarda, ilerleyen süreçte epilepsi, serebral palsi gibi nörolojik sekeller ve kırma kusuru, şaşılık gibi görme bozuklukları daha sık görülebilir.