RATLARDA KADMİYUMUN OLUŞTURDUĞU KARACİĞER HASARINA KARŞI DİOSMİNİN ETKİSİ
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, VETERİNERLİK FARMAKOLOJİ VE TOKSİKOLOJİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET SELİM AĞIR
Danışman: Gökhan Eraslan
Özet:RATLARDA KADMİYUMUN OLUŞTURDUĞU KARACİĞER HASARINA KARŞI DİOSMİNİN ETKİSİ Mehmet Selim AĞIR Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aralık 2017 Danışman: Prof. Dr. Gökhan ERASLAN ÖZET Bu çalışma kapsamında ratlarda kadmiyumun oluşturduğu karaciğer hasarına karşı diosminin etkisi değerlendirildi. Toplam 40 adet Wistar Albino ırkı 2-3 aylık erkek rat kullanıldı. Ratlar 4 gruba ayrıldı. Kontrol grubu yalnızca diosminin taşıt maddesi olan dimetilsülfoksit aldı. Otuz gün boyunca; diosmin grubu (Grup 2) 100 mg/kg.ca dozunda diosmin, kadmiyum grubu (Grup 3) 200 ppm dozunda kadmiyum, diosmin ve kadmiyum grubu (Grup 4) 200 ppm dozunda kadmiyumla beraber 100 mg/kg.ca dozunda diosmin aldı. Kadmiyum içme suyunda ve diosmin ağızdan sondayla uygulandı. Çalışma sonunda, bütün hayvanlardan kan ve karaciğer örnekleri alındı. Serumda bazı biyokimyasal parametreler (AST, ALT, ALP ve LDH) analiz edildi. Karaciğerde histopatolojik bulgular değerlendirildi; kan ve karaciğer malondialdehit, nitrik oksit ve glutasyon düzeyleri ile süperoksit dismutaz, katalaz ve glutasyon peroksidaz aktiviteleri ölçüldü. Bütün gruplarda yer alan hayvanların canlı ağırlık ve karaciğer ağırlıkları belirlendi. Yalnızca diosmin uygulanan grubun değerleri kontrol grubu değerlerine yakın çıktı. Yalnızca kadmiyum verilen grubun kan ve karaciğer malondialdehit ile nitrik oksit düzeylerinde kontrol grubuna göre artış gözlendi. Kontrolle karşılaştırıldığında yine aynı grupta süperoksit dismutaz, katalaz ve glutasyon peroksidaz aktiviteleri ile glutasyon düzeyinde düşüş gözlendi. Kadmiyum uygulanan grubun karaciğer histopatolojisinde olumsuz değişiklikler saptandı. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında kadmiyum alan grubun biyokimyasal parametrelerinde de değişimler vardı. Canlı ağırlık ve karaciğer ağırlığı kadmiyum uygulanan grupta düştü. Kadmiyumla birlikte diosmin uygulanan grupta, değerlendirilen bütün bu parametrelerde pozitif değişiklikler gözlendi. Sonuç olarak, belirtilen süre ve dozda uygulanan kadmiyum karaciğer hasarına sebep oldu. Diosmin uygulaması karaciğer hasarının geriletilmesinde olumlu etkiye sahipti. Anahtar kelimeler: Kadmiyum, diosmin, oksidatif stres, karaciğer hasarı, rat.