In vitro (Rosmarinus officinalis L.) response to nanoparticles and their effects on secondary metabolite and genetic variation
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, TARIM BİLİMLERİ VE TEKNOLOJİLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: HUSSAM BASIM SALEH
Danışman: Özhan Şimşek
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Rosmarinus officinalis, tıbbi bir bitki veya aromatik bir tatlandırıcı olarak geniş bir şekilde kullanılır. Bu nedenle, çalışmamız bitki dokusu kültürlerinde aktif ikincil metabolit birikimini artırmayı amaçlamış ve bunun genetik materyalin stabilitesi üzerindeki potansiyel etkisini değerlendirmeyi hedeflemiştir. Pratik çalışma, Biyoteknoloji Araştırma Merkezi/Al-Nahrain Üniversitesi, Bağdat/Irak'ta bulunan bitki biyoteknolojisi bölümünde gerçekleştirildi. Genç biberiye yapraklarından MS ortamı içinde bitki büyüme düzenleyicilerinin (2,4-D, BA, TDZ) farklı kombinasyonlarını içeren çağrıus kültürleri oluşturuldu ve çağrıus çıkışı ve gelişimi için etkili tedavi seçildi. Sonuçlar, çağrıus oluşumu için en verimli tedavinin 0,5 mg/l 2,4-D ile 0,5 mg/l BA içerdiğini gösterdi. Bu tedavi, %100 çimlenme oranı ve bir aylık kültürden sonra en yüksek anlamlı taze ve kuru ağırlık değerlerini (sırasıyla 936.4 ve 69,5 mg) verdi. Alan bitkisinin yaprakları ile çağrıus kültürleri arasındaki ikincil bileşik konsantrasyonlarını karşılaştırıldığında, HPLC analizi, yapraklardaki çoğu fenolik bileşiğin çağrıus kültürlerindekinden daha yüksek olduğunu kanıtladı. Yukarıda belirtilen sonuçlar, MS kültür ortamına farklı konsantrasyonlarda (1, 2, 3 ve 4 mg/l) NPs (Ag ve TiO2) eklemenin çağrıus taze ve kuru ağırlıkları üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu ve ayrıca bazı faydalı bitki fenolik bileşiklerinin (örneğin kafeik asit, apigenin, ferulik asit ve rosmarinik asit) birikimini artırdığını gösterdi. Bununla birlikte, NP türüne ve konsantrasyonuna bağlı olarak değişen miktarlarda. Özellikle, 4 mg/Ag-NPs içeren tedavi, diğer tedavilere göre önemli miktarda fenolik bileşik birikimini (örneğin luteolin, genkwanin, hesperidin, karnosik asit ve karnosol) artırma konusunda üstün performans sergiledi. Ayrıca, RAPD-PCR teknikleri, nano-strese maruz kalan çağrıuslarda tedavi edilmemiş çağrıuslara göre genetik varyasyonların tespit edildiğini ve değerlendirildiğini gösterdi. Bu, farklı NP düzeylerine maruz kaldığında mutasyonların meydana gelebileceğini göstermektedir. Nanomalzemelerin in vitro kültürlerde abiyotik uyarım olarak kullanılması, farmasötik endüstri sektörünün gelişiminde kullanılan nano-biyolojik uygulamalar için umut verici bir teknoloji olabilir. Anahtar Kelimeler: Rosmarinus officinalis, Nanopartiküller, Elisitasyon, Kallus indüksiyonu