Dentofasiyal deformiteli hastalarda ortognatik cerrahi sonrası iskeletsel relapsın ve yumuşak doku değişimlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: COŞKUN YILDIRIM
Danışman: Ahmet Emin Demirbaş
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Ortognatik cerrahinin amacı hastalardaki fonksiyonel ve estetik problemleri çözmek ve bunun uzun dönem idame edilmesini sağlamaktır. Ortognatik cerrahide en sık görülen komplikasyonlardan biri relapstır. Bu retrospektif çalışmada, gelişimsel anomaliye bağlı maloklüzyon nedeniyle ortognatik cerrahi uygulanan hastalarda iskeletsel relaps ve yumuşak dokudaki değişimlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada, Erciyes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı' nda 2011-2017 yılları arasında gelişimsel maloklüzyon nedeni ile ortognatik cerrahi uygulanan 68 hasta incelendi. Bu hastaların cerrahi öncesi (T0), cerrahiden 3-12 ay sonra (T1) ve 15-30 ay sonraki (T2) lateral sefalometrik radyografileriyle, maksilla ve mandibulanın düzlemsel ve açısal hareketlerinin sefalometrik analizi yapıldı. Cerrahi sonrası dönemde tespit edilen relaps oranları ile cerrahi hareket miktarı ve tipi, fiksasyon yöntemi, cinsiyet, yaş ve maloklüzyon arasında bir ilişki olup olmadığı istatistiksel olarak değerlendirildi. Yaş, cinsiyet ve fiksasyon yöntemi ile relaps arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Tüm maksiller ilerletme olgularında cerrahi hareket miktarının artmasıyla horizontal yöndeki relaps miktarının arttığı bulundu (p=0,049). Mandibulanın 5 mm ve üzeri hareket ettirildiği olgularda, relaps miktarının arttığı tespit edildi ancak istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Sınıf III maloklüzyona sahip hastalarda, saat yönü, saat yönünün tersine ve konvansiyonel rotasyonlar arasında iskeletsel B noktasında düzlemsel yönlerde meydana gelen relaps yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, maksilla ve mandibuladaki relaps oranları düzlemsel ve açısal olarak 2 mm ve 2° altında çıkmıştır. Relapsın hareket miktarı ile doğru orantılı olarak arttığı ancak maloklüzyon, yaş, cinsiyet ve fiksasyon yönteminin relaps ile olan ilişkisinin zayıf olduğu görüldü. Anahtar Sözcükler : Sefalometri, relaps, ortognatik cerrahi, Le Fort I, sagittal split ramus osteotomisi, rotasyonel relaps