Psödotümör serebri tanılı hastalara uygulanan lumboperitoneal şant ameliyatlarının uzun süreli sonuçlarının incelenmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, NÖROŞİRÜRJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: RASİM KHOJAYEV

Danışman: Halil Ulutabanca

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Psödotümör serebri hidrosefali, intrakranial kitle, enfeksiyon veya yapısal lezyon olmaksızın, normal fizyolojik BOS bileşimi zemininde artmış intrakranial basınç semptom ve bulguları ile karakterize bir sendromdur. Görme kaybı PTS'nin en önemli komplikasyonudur. PTS'de akut veya hızlı ilerleyen şiddetli optik nöropati varlığı veya medikal tedavi başarısızlığı durumunda cerrahi tedavi yöntemi seçilmektedir. En yaygın kullanılan cerrahi tedavi yöntemi ise lumboperitoneal şant takılmasıdır. Bu retrospektif çalışmada PTS nedeniyle lumboperitoneal şant takılan hastalarda ameliyat sonrası dönemde baş ağrısı, papilödem ve görme alanı gibi sepmptom ve bulgularda düzelme olup olmadığı, şant enfeksiyonu, tıkanması, kopması ve malpozisyonundan dolayı şantın revizyon ihtiyacı olup olmadığının araştırılması ve literatür ışığı altında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya PTS tanısı alan ve lumboperitoneal şant takılan, 18 yaş üstü, en az 6 ay takibi toplam 39 hasta dahil edildi. Olguların baş ağrı semptomları Vizüel Analog Skala kullanılarak derecelendirildi. Hastaların kilo durumu vücut kitle indeksine göre belirlendi. Bu çalışmada, lumboperitoneal şant takıldıktan sonra hastanın semptom ve bulgularında düzelme olup olmadığı, lumboperitoneal şantın uzun dönemde revizyon ihtiyacının olup olmaması ve revizyon endikasyonları incelenerek istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Bulgular: Bu çalışmada baş ağrısı ve papilödemin PTS'nin en sık görülen klinik semptom ve bulgusu olduğu görüldü. Ameliyat endikasyonları medikal tedaviye dirençli baş ağrısı ve ilerleyici görme kaybı idi. Lumboperitoneal şant takıldıktan sonra hastaların klinik semptom ve bulgularında anlamlı düzelme kaydedildi. Şant revizyonlarının en sık nedeni şant tıkanmasıydı (%53.3). Bunu sırasıyla şant kopması (%46.7) ve şant malpozisyonu (%40 ) takip etti. Olgularımızda şant enfeksiyonu ise hiç görülmedi. Sonuç: Komplikasyon oranlarına rağmen, lumboperitoneal şantların PTS ile ilişkili inatçı baş ağrılarının ve görme kaybının tedavisinde son derece etkili olduğu ve yerleştirilmesinden yıllar sonra bile hastaların büyük çoğunluğunda klinik semptom ve bulgularında iyileşme sağlamaya devam ettiği görülmektedir. Anahtar kelimeler: Psödotümör serebri, lumboperitoneal şant, papilödem