Dislipidemik Hastalarda Statin Tedavisi Öncesi ve Sonrası Genomik İnstabilitenin Araştırılması


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Biyoloji, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Ayşe Nur COŞKUN DEMİRKALP

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Hamiyet ALTUNTAŞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Dislipidemi kanda kolesterol, trigliserid (TG), düşük dansiteli lipoprotein kolesterol (LDL-kol) yüksekliği veya yüksek dansiteli lipoprotein kolesterol (HDL-kol) düşüklüğü ile karakterize metabolik bir bozukluktur. Statinler, 3-hidroksi-3- metilglutaril koenzim A redüktaz (HMG-CoA redüktaz) inhibitörleri, dislipidemi tedavisinde en önemli ve en çok/en sık kullanılan ilaçlardır. Bu çalışmanın amacı statin tedavisi alan dislipidemi hastalarında statinin olası genotoksik ve sitotoksik etkilerini periferik kan lenfositlerinde sitokinez-bloke mikronükleus sitom (Cytokinesis-Block Micronucleus Cytome; CBMN cyt) ve 8-hidroksi-2′-deoksiguanozin (8-OHdG) yöntemlerini kullanarak araştırmaktır. Çalışmada, teşhis konmuş henüz tedavisine başlanmamış ve bu hastaların en az 3 ay statin tedavisi verdikten sonra olmak üzere 15 dislipidemik hasta ile hastalarla benzer yaş ve cinsiyette toplam 15 sağlıklı bireyin kan örnekleri analiz edilmiştir. Dislipidemi hastalarında, statin tedavisi öncesi ve sonrası değerler arasında yapılan karşılaştırmalar sonucunda, DNA hasar parametreleri olarak mikronükleus (MN), nükleoplazmik köprü (nucleoplasmic bridges; NPB) ve nükleer tomurcuk (nuclear buds; NBUD) değerlerinin, hücre ölümü (sitotoksisite) parametreleri olarak apopitotik ve nekrotik hücre frekansları ile hücre çoğalması (sitostazi) oranı olarak nükleer bölünme indeksinin (NBİ) tedavi öncesine göre azaldığı bulunmuştur (p 0.05). Sonuç olarak, dislipidemik hastalardaki azalan kromozomal DNA hasarı sonuçlarımız, statin tedavisinin lipid düzenleyici etkilerinin yanı sıra bu hastaların lenfositlerindeki genomik hasar, sitotoksisite ve sitostazi üzerinde iyileştirici bir etkiye de sahip olduğu gösterilmiştir. Bu sonuçlar, dislipidemik hastalarda, statin tedavisinin genom koruyucu bir role sahip olduğunu göstermektedir. Ancak, çalışma sonuçlarımızın, daha geniş sayıda hasta gruplarıyla desteklenmesine ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Dislipidemi, Statin Tedavisi, Mikronükleus, Oksidatif DNA hasarı, Sitom yöntemi.