Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, --, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: YOUSIF AHMED ATAALLAH AL-ANI
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Ebru Saatçi
Eş Danışman: Ahmet Eken
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:MULTİPL SKLEROZDA Th17 İLE İLİŞKİLİ SİTOKİNLER ÜZERİNE Βeta- KAZOMORFİN-7 ETKİSİNİN FARE MODELLERİNDE İNCELENMESİ Yousif Ahmed Ataalah Alani Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Kasım 2019 Tez Danışmanı: Dr. Öğr. Üyesi. Ebru SAATÇİ Ikinci Danışmanı: Dr. Öğr. Üyesi. Ahmet Eken ÖZET Beta-kazomorfinler, çeşitli fizyolojik olaylarda fonksiyonel önemi olan mu-reseptör agonistleridir. Yetişkin insanlarda beta-kazomorfin-7 (BKM-7)'nin, kalp ile ilgili hastalıkların, ülseratif kolit, Parkinson, Şizofreni, multipl skleroz (MS) ve diyabetin görülme sıklığından sorumlu olduğunu iddia edilmiştir. T hücrelerinin MS patogenezinde merkezi rolleri olduğu bilinmektedir. MS için deneysel otoimmün ensefalomiyelitis (EAE) modeli farelerde sıklıkla kullanılmaktadır. Örneğin miyelin peptitleri veya diğer immünize edici ajanlar, fareler veya miyelin-reaktif olarak uyarıcı olarak aktaran T-hücreleri tarafından indüklenen kemirgenler gibi hayvan modellerinde yaygın şekilde kullanılmaktadır. Bu çalışmada, BKM-7 beslenmesinden sonra Th17 üzerine etki seviyelerini araştırdık. Hücre içi sitokin boyama, lenfositlerin izolasyonu ve ardından akış sitometrisi tekniği ile çalışmalar yapıldı. Akış sitometrisinden elde edilen sonuçlar, BKM-7 ile oral beslemenin MOG35-55 ile indüklenen EAE'ye karşı koruma sağladığını doğruladı. Diğer taraftan, IL-22, GM-CSF ve IL-17A için ELISA'nın sonuçları, EAE-BCM-7 seviyelerinin, IL-22'nin EAE-Kontrol seviyelerinden daha yüksek olduğunu gösterdi. BCM-7 ve kontrol gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Th17 ilişkili seçilen genlerin ekspresyonunu moleküler analizle (IFN-y, IL-17, TGF-y, IL-10, RPL-19, Rors, GM-SCF, IL-22, FOXp3) hesaplandı. Bu çalışmalar RT (qPCR) ile yapıldı ve qPCR sonuçları doğrultusunda gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadığını görüldü. Bu sonuçlar, hastalıkla alakasız bir antijenik peptit olan BKM-7 ile oral beslenmenin, immünomodülatör bir etkiye sahip olabileceğini ve MS'te yeni bir terapötik yöntem olarak daha ileri çalışmalar için kullanılabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Beta-kazomorfin-7, T hücreleri, Th17, MS, EAE