Almanya’nın Birleşmesinin 20. Yılı: Ekonomi Politikalarının Başarısı Açısından Bir Değerlendirme


ŞANLIOĞLU Ö.

Abant İzzet Baysal Üniversitesi İİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, cilt.6, ss.73-102, 2010 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Cilt numarası: 6 Konu: 1
  • Basım Tarihi: 2010
  • Dergi Adı: Abant İzzet Baysal Üniversitesi İİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.73-102

Özet

Almanya’nın 3 Ekim 1990 tarihinde birleşmesi sonrasında uygulamaya koyduğu iktisat politikaları Türkçe iktisat literatüründe yeterince incelenmemiştir. Bu çalışmanın amacı, iki Almanya’nın birleşmesinin ardından uygulanan iktisat politikalarının başarısını değerlendirmek ve hedeflenen entegrasyon seviyesine niçin ulaşılamadığının sebeplerini ortaya koymaktır. Özellikle, Para Birliği ve özelleştirme politikaları, yatırım teşvikleri ile transfer harcamalarının yanı sıra büyüme, işsizlik, ihracat gibi başlıca makro ekonomik göstergeler açısından hedeflere hangi ölçüde ulaşıldığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Aşırı değerli kur düzeyi Doğu Alman kamu işletmelerinin rekabetini olumsuz yönde etkilemiştir. Doğu eyaletlerindeki kamu işletmelerinin bazıları hızlı bir şekilde özelleştirilirken, önemli bir kısmı tasfiye edilmiştir. Yapılan tüm sübvansiyon ve yatırım harcamalarına rağmen, aradaki gelişmişlik farkı önemini devam ettirmektedir.
The economic policies implemented after the unification of Germany on 3rd of November 1990 have not been adequately investigated in the Turkish economic literature. The purpose of this study is to evaluate the success of the economic polices pursued after the unification and to find out the causes of why the targeted degree of integration could not be achieved. In particular, it tries to determine to what extent the goals have been fulfilled in terms of the monetary union, the privatization policies, the investment subsidies, the transfer expenditures as well as some important macro economic indicators such as economic growth, unemployment and export. The overvalued exchange rate level deteriorated the ability of competitiveness of the East German public enterprises. While some of the East German states public enterprises were privatized quickly, a considerable part of them was liquidated. Despite of subventions and transfer expenditures, the development gap still maintains its importance.