Pregestational Diabetes and Fetal Programming


Aslan B. , Caferoğlu Z.

Beslenme ve Diyet Dergisi, vol.48, no.3, pp.84-91, 2020 (Other Refereed National Journals)

  • Publication Type: Article / Review
  • Volume: 48 Issue: 3
  • Publication Date: 2020
  • Doi Number: 10.33076/2020.bdd.1364
  • Title of Journal : Beslenme ve Diyet Dergisi
  • Page Numbers: pp.84-91

Abstract

The risk of maternal, fetal and neonatal complications increase in pregnant women with pregestational diabetes. The intrauterine environment contributes to fetal programming from pathways such as changes in gene expression, oxidative stress and epigenetic modification. Fetus facing hyperglycemia during maternal period is a challenging factor for intrauterine environment. Therefore, family planning should be done in individuals with hyperglycemia risk, until glycemic control is achieved in the prenatal period. In the gestational period, the average blood glucose level should be maintained at 100 mg/dL (5.6 mmol/L) and HbA1c <6% in order to minimize fetal risks and pregnancy complications. The effect of fetal programming is closely related to the duration of exposure to environmental conditions in the uterus. The diabetic environment may cause pregnancy loss, restriction of growth, increased risk of preeclampsia and placentomegaly by causing changes in the placenta, which acts as a channel between the mother and fetus. The aim of this review is to provide an overview of the results of fetal programming in pregnant women with pregestational diabetes.

Pregestasyonel diyabetli gebelerde maternal, fetal ve neonatal komplikasyonların ortaya çıkma riski artmaktadır. İntrauterin çevre; gen ekspresyonundaki değişiklikler, oksidatif stres ve epigenetik modifikasyon gibi yolaklar üzerinden fetal programlanmaya katkıda bulunur. Özellikle fetüsün maternal dönemde hiperglisemi ile karşılaşmış olması intrauterin çevresi için endişe verici bir konudur. Bu nedenle hiperglisemi riski olan bireylerde, gebelik öncesi dönemde glisemik kontrol sağlanana kadar aile planlaması yapılmalıdır. Gestasyonel dönemde ise fetal riskleri ve gebelik komplikasyonlarını en aza indirgeyebilmek için ortalama kan glukoz düzeyi 100 mg/dL (5.6 mmol/L) ve HbA1c değeri <%6 seviyelerinde tutulmalıdır. Fetal programlamanın etkisi anne karnındaki olumsuz çevresel koşullara maruziyet süresi ile yakından ilişkilidir. Diyabetik ortam, anne ve fetüs arasında kanal görevi gören plasentada değişikliklere neden olarak erken dönemde gebelik kaybı, büyümenin kısıtlanması, preeklampsi riskinin artışı ve plasentomegaliye yol açabilir. Bu derlemenin amacı, pregestasyonel diyabetli gebelerde fetal programlamanın sonuçları hakkında genel bir bakış açısı sağlamaktır.