Kontrolsüz tip 2 diyabette insülin glargin/liksisenatidin erken dönemde glisemik, kilo ve metabolik etkileri: Tek merkez deneyimi

Creative Commons License

Urhan E.

ANADOLU KLİNİĞİ TIP BİLİMLERİ DERGİSİ, cilt.31, sa.2, ss.302-309, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Oral antidiyabetik (OAD) ajanlar ve/veya tek veya çoklu insülin rejimlerine rağmen kontrol altına alına- mayan tip 2 diyabetik (T2DM) hastalarda, insülin glargin/lixisenatid sabit oranlı kombinasyonunun (iGlarLixi) erken dönemde glisemik, kilo ve metabolik etkilerini değerlendirmek ve klinik etkinliğine ilişkin gerçek yaşam verileri oluşturmaktır. Yöntemler: Bu retrospektif tek merkezli çalışmaya, Haziran 2024 ile Ocak 2025 arasında Burdur Devlet Hastanesi’nde iGlarLixi tedavisine başlanan ve en az üç ay boyunca kullanan, vücut kitle indeksi (VKİ) >35 kg/m² ve hemoglobin A1c (HbA1c) ≥ %7 olan yetişkin (≥ 18 yaş) T2DM’li hastalar dahil edildi. iGlarLixi, açlık kan şekeri hedeflerine göre doz titrasyonu ile günde bir kez (100/33 veya 100/50) uygulandı. Başlangıç ve 3 ay sonraki ağırlık, VKİ, HbA1c, açlık kan şekeri, lipid profili ve rutin laboratuvar parametrelerinin ölçümleri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan toplam 65 hastanın, 62’si 3 aylık iGlarLixi tedavisini tamamladı. Takipte vücut ağırlığında, VKİ’de, HbA1c’de, açlık plazma glukozunda ve trigliserid düzeylerinde anlamlı düşüşler gözlenir- ken, yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) kolesterolde anlamlı artış görüldü. Genel olarak hastaların %71’inde HbA1c’de azalma görüldü ve %29’unda HbA1c < %7’ye ulaşıldı. Katılımcıların %77’sinde kilo kaybı meydana geldi ve %13’ü başlangıç kilolarının %5’inden fazlasını kaybetti. Hastaların %13’ünde gastrointestinal yan etkiler bildirildi. Sonuç: iGlarLixi, sadece OAD ile, bazal insülin ve OAD ile ve bazal-bolus rejimleri ile kontrol altında olma - yan T2DM’li hastalarda 3 aylık kullanımda anlamlı klinik iyileşmelere yol açmıştır. Glisemik kontrol, lipid para- metreleri ve vücut ağırlığında önemli faydalar gözlenmiş ve önemli bir yan etki gözlenmemiştir. Bu bulgular, iGlarLixi’nin heterojen bir T2DM popülasyonunda olumlu etkililik ve güvenlik profilini desteklemektedir. Bu sonuçları doğrulamak için daha geniş, çok merkezli ve daha uzun takip süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Aim: To evaluate the early glycemic, weight, and metabolic effects of the fixed-ratio combination of insulin glargine/lixisenatide (iGlarLixi) in patients with uncontrolled type 2 diabetes mellitus (T2DM) despite treat- ment with oral antidiabetic agents (OADs) and/or single or multiple insulin regimens, and to generate real- world evidence regarding its clinical effectiveness. Methods: This retrospective single-center study included adults with T2DM who initiated iGlarLixi at Burdur State Hospital between June 2024 and January 2025 and used it for at least three months. Patients aged ≥ 18 years with body mass index (BMI) > 35 kg/m² and hemoglobin A1c (HbA1c) ≥ 7% were included. iGlarLixi was administered once daily (100/33 or 100/50) with dose titration to fasting glucose targets. Baseline and 3-month measurements of weight, BMI, HbA1c, fasting glucose, lipid profile, and routine laboratory param- eters were compared. Results: Among the 65 individuals enrolled, 62 were able to complete the 3-month course of iGlarLixi therapy. During follow-up, we noted reductions in body weight, BMI, HbA1c, fasting plasma glucose, and triglycer- ides, whereas high-density lipoprotein cholesterol showed a significant rise. Overall, 71% of patients showed a reduction in HbA1c and 29% achieved HbA1c <7%. Weight loss occurred in 77% of participants, and 13% lost more than 5% of their baseline weight. Gastrointestinal adverse events were reported in 13% of patients. Conclusion: iGlarLixi led to meaningful clinical improvements across diverse therapeutic backgrounds, in - cluding patients previously treated with OADs, basal insulin plus OADs, or basal–bolus regimens. Significant benefits were observed in glycemic control, lipid parameters, and body weight, with no major adverse events. These findings support the favorable efficacy and safety profile of iGlarLixi in a heterogeneous real-world T2DM population. Larger, multicenter studies with longer follow-up are needed to confirm these results.