ENDONEZYA’DA DEMOKRASİ, SİYASİ PARTİLER VE İSLAM (2014-2024)


Gürbüz M., Büyükbaş H.

HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.14, sa.27, ss.136-155, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu makale, 2014–2024 döneminde Endonezya’daki İslami kimlikli ve milliyetçi siyasi partilerin İslam’a yönelik yaklaşımlarını ve bu yaklaşımların demokratikleşme süreci üzerindeki etkilerini incelemektedir. Dünyanın en büyük Müslüman nüfusuna sahip ülkesi olan Endonezya hem dini hem de çoğulcu-demokratik yapıların birlikte var olabildiği nadir örneklerden biridir. Makalede, İslam ve demokrasi ilişkisi siyasal partilerin davranışları, seçim stratejileri, koalisyon eğilimleri ve parlamenter temsil gücü üzerinden değerlendirilmektedir. Bu bağlamda İslami partilerin siyasi davranışları, seçim stratejileri, koalisyon eğilimleri ve parlamenter temsil gücü detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. 2014, 2019 ve 2024 seçimleri karşılaştırmalı olarak ele alınmış; partilerin pragmatik yönelimleri, ideolojik pozisyonları ve seçmen tabanları üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, İslami kimlikli partilerin ideolojik farklılıklarına rağmen demokratik süreçlere aktif olarak katıldıkları ve çoğulcu sistemle uyum arayışında oldukları ortaya konmuştur. Makale, Endonezya’daki İslam-demokrasi ilişkisini açıklamak üzere değerli bir örnek sunmakta ve bu deneyimin İslam dünyasındaki demokratikleşme tartışmalarına katkı sağlayabileceğini ileri sürmektedir.

This article examines the approaches of Islamic-oriented and nationalist parties toward Islam in Indonesia duringthe period 2014–2024 and analyzes how these approaches have shaped the country’s democratization process. Asthe world’s largest Muslim-majority nation, Indonesia represents a unique case where religious identity coexistswith a pluralistic democratic structure. In this article, the relationship between Islam and democracy is evaluatedthrough the behavior of political parties, electoral strategies, coalition tendencies and parliamentary representation.Within this framework, it analyzes the political behavior, coalition strategies, and parliamentary performance ofIslamic parties. The presidential and parliamentary elections of 2014, 2019, and 2024 are comparatively assessedto highlight shifts in ideological positioning, pragmatic adaptation, and voter alignment. The findings reveal thatdespite ideological differences, Islamic-oriented parties have actively participated in democratic processes andsought alignment with pluralistic norms. The article concludes that the Indonesian experience offers valuableinsights into the compatibility of Islam and democracy and provides a meaningful contribution to broader debateson democratization in the Muslim world.