Akademik Veri Yönetim Sistemi
SEBZE ÜRETiM BiLiMi ve TEKNOLOJiSi, Prof. Dr. Hayriye Yıldız daşgan,Doç. dr. Yelerem Akhoundnejad,Doç. Dr. Sultan Dere, Editör, Akademisyen Kitabevi, Ankara, ss.209-247, 2025
Cucurbitaceae veya kabakgiller familyası 101 cinste yaklaşık 965 türden oluşmaktadır (1). Yaygın olarak kullanılan “bal kabağı”, “kabak”, “su kabağı”, “cushaw”, “ayote”, “zapallo”, “kalabaza” vb. genellikle Yeni Dünya cinsi olan Cucurbita L.’nin farklı lokasyonlarda kültüre alınmış türlerine verilen isimlerdir. Anavatanı Amerika kıtası olan Cucurbita cinsi içerisinde kültüre alınmış olan türlerden C. pepo, C. maxima ve C. moschata yaygın olarak yetiştirilirken, C. argyrosperma ve C. ficifolia daha az miktarlarda yetiştirilmektedir. Cucurbita türlerinin kültüre alındığı bölgeler Şekil 18-3.1’de verilmiştir. Kabakların taksonomik sınıflaması ve Latinceleri Tablo 13.1’de verilmiştir. Kabakgil türlerin kültüre alınması yerleşik tarımın başlaması ile aynı zamana rastlamaktadır. Bu türler esas olarak meyveleri için yetiştirilir ve bunlar önemli bir karbonhidrat, mineral lif ve vitamin kaynağıdır(2). Kabakların türe bağlı olarak olgunlaşmamış genç meyveleri, olgun meyveleri, tohumları, yaprakları ve sürgünleri tüketilebilmektedir. Bal kabağı ve kestane kabağı çoğunlukla olgun meyveleri için yetiştirilir ve pişirilerek tüketilirken bazı bölgelerde hayvanların beslenmesinde de kullanılır. C. pepo türü içinde yer alan yazlık kabağın (sakız kabağı) ise olgunlaşmamış meyveleri tüketilen genotipleri olduğu gibi tohumları (çerezlik ve ilaç sanayi) için üretilen genotipleri de vardır (3).