Akademik Veri Yönetim Sistemi
19. ULUSLARARASI TÜRK ORTODONTİ DERNEĞİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 2 - 06 Kasım 2024, ss.311, (Özet Bildiri)
AMAÇ: İskeletsel Sınıf III maloklüzyona sahip hastaların ortognatik cerrahi tedavisinde, konvansiyonel yöntemle (model üzerinde) ve dijital olarak 3D tasarlanan (NemoFAB Surgery) oklüzal splintlerin tedavi sonuçlarını değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Ortognatik cerrahi tedavisi gerçekleştirilen toplam 26 hastanın (Konvansiyonel yöntemle 13 ; 3D dijital planlama ile hazırlanmış 13 hasta) ameliyattan önce ve 6 ay sonra 3dMD fotoğraf ve lateral sefalogram kayıtları alınmıştır. 3dMD Vultus programını kullanılarak 19 adet yumuşak doku, Dolphin Imaging programı kullanılarak 5 adet sert doku ölçümü yapılmıştır. Gruplar istatistiksel olarak ‘independent sample t testi’ kullanılarak değerlendirilmiştir. BULGULAR: Yumuşak doku ölçümleri: Sağ ve sol maksiller uzunluk, fasial genişlik, maksiller konveksite açısı, sağ ve sol Mandibular uzunluklar, alt yüz genişliği, bigonial genişlik, mandibular konveksite açısı, fasial konveksite açısı, ANB°, A°, B°, Gonial açı, Üst dudak yüksekliği, Mandibular yükseklik, Alt yüz yüksekliği, Mentolabial açı, Nasolabial açıdır. Sert doku ölçümleri: SNA, SNB, ANB, Üst yüz yüksekliği N-ANS, Alt Yüz yüksekliği ANS-GN dir. Konvansiyonel splint grubunda ortalama maksiller ilerletme miktarı 4.3 mm iken dijital splint grubunda 5,3mm’dir; mandibular geri alma miktarı ise sırasıyla -3.0 mm ve -4,2 mm’dir. Gruplar arasında yumuşak ve sert dokularda meydana gelen değişikliklerde anlamlı farklılık izlenmemiştir. SONUÇ: Benzer miktarda ve yöndeki Ortognatik cerrahi tedavisinde kullanılan konvansiyonel yöntemlerle üretilen cerrahi splintler, dijital yöntemlerle üretilenlerle karşılaştırıldığında yumuşak ve sert dokularda benzer etkiler gözlenmiştir.