Türkiye’de yetiştirilen bazı sığır ırklarında MBL-1 gen polimorfizmininaraştırılması


Aksel E. G., Arslan K., Daldaban F., Akyüz B.

Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi, vol.32, no.1, pp.1-6, 2019 (Peer-Reviewed Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 32 Issue: 1
  • Publication Date: 2019
  • Journal Name: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi
  • Journal Indexes: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Page Numbers: pp.1-6
  • Erciyes University Affiliated: Yes

Abstract

Çiftlik hayvanlarında son yıllarda hastalıklara karşı daha dirençli sürülerin oluşturulması için genetik yöntemlerin kullanılmasına yönelik ilgi giderek artmaktadır. Bu tür çalışmalarda immun sistemde önemli görevlerinden dolayı mannoz bağlayıcı lektin-1 (MBL-1) geni de incelenen genlerden biridir. Sunulan çalışmada araştırma materyali olarak Türkiye’de yetiştirilen yerli sığır ırklarından Zavot (n= 81, Z), Yerli Kara (n= 87, YK), Doğu Anadolu Kırmızısı (n= 72, DAK), Boz ırk (n= 54, BI), Güney Anadolu Kırmızısı (n= 44, GAK) ile Avrupa orijinli sığır ırklarından İsviçre Esmeri (n= 61, BS) ve Simental (n= 65, S) ırkı sığırlar kullanılmıştır. Çalışmada MBL-1geninin intron 1 (1252 G>A) ve ekzon 2 bölgelerinde (2534 G>A, 2569 T>C) bulunan toplam üç tek nükleotid polimorfizmi (SNP) yönünden incelenen sığır ırklarına ait örneklerin genotiplendirilmesi hedeflenmiştir. Çalışma sonunda 1252 G>A kodlu SNP yönünden DAK ve S ırklarında (p<0.05); 2534G>A kodlu SNP yönünden YK ve BS ırklarında (p<0.001, p<0.01 sırasıyla) Hardy Weinberg (HWE) dengesinin bozulduğu görülmüştür. 2569 T>C kodlu SNP yönünden ise tüm ırkların HW dengesinde oldukları belirlenmiştir. Bu çalışma Türkiye’de yetiştirilen sığır ırklarında MBL-1 geninin intron 1 (1252 G>A) ve ekzon 2 bölgelerinde (2534 G>A, 2569 T>C) bulunan SNP’lerin araştırıldığı ilk çalışmadır. Çalışma sonunda bu SNP’ler ile önemli yetiştiricilik hastalıkları arasındaki ilişkilerin araştırıldığı çalışmaların planlanması gerektiği düşünülmüştür.