Karışık Dişlenme Döneminde Maksiller Transvers Yetersizliği Bulunan Hastalarda Farklı Şeffaf Plak Sistemlerinin Etkinliğinin Karşılaştırılması: In-vivo Randomize Kontrollü Klinik Çalışma


Topcuoğlu Hashimli E., Irgın C.

XX. Uluslararası Türk Ortodonti Derneği Kongresi, Antalya, Türkiye, 4 - 08 Kasım 2026, ss.1-10, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1-10
  • Erciyes Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Abstract

Amaç: Karışık dişlenme döneminde maksiller transvers yetersizliğin tedavisinde kullanılan farklı şeffaf plak sistemlerinin oluşturduğu iskeletsel ve dentoalveolar değişiklikleri karşılaştırmak ve tedavi süresince beyaz nokta lezyonu gelişimi üzerindeki etkilerini değerlendirmektir.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya dahil edilen toplam 74 birey, beş gruba randomize edilmiştir. Bunlar;  5 günlük değişim In house şeffaf plak (IHS-5; 11 K, 4 E; 8,3 ± 0,5 yıl), 2 günlük değişim In house şeffaf plak (IHS-2; 12 K, 3 E; 8,5 ± 0,6 yıl), Invisalign first (IFS; 9 K, 6 E; 8,4 ± 0,7 yıl), Invisalign palatal ekspander (IPE; 11 K, 4 E; 8,5 ± 0,8 yıl) ve Kontrol (8 K, 6 E; 8,4 ± 0,7 yıl). Dijital model, posteroanterior (PA) ve lateral sefalometrik analizler ile kantitatif ışıkla indüklenen floresans (QLF) değerlendirmeleri gerçekleştirildi. Tedavi grupları T0(tedavi başı), T1(tedavi sonu) ve T2(6 ay retansiyon); Kontrol grubu ise T0 ve T1 zaman noktalarında değerlendirildi.

Bulgular: Model analizlerinde, tüm tedavi gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı transversal genişleme elde edildi (p<0,001). Posterior dentoalveolar ekspansiyon ve intermolar açıdaki artış IPE grubunda en yüksek bulunurken, IHS-5 ve IHS-2 grupları da IFS’ye göre daha fazla ekspansiyon gösterdi(p<0,001).Anterior dentoalveolar değişiklikler ise IFS grubunda daha belirgindi. PA sefalometrik analizde, internazal genişlikte en yüksek artış IPE grubunda, maksiller genişlikte ise IPE ve IHS-2 gruplarında anlamlı düzeyde daha fazla artış saptandı (p<0,001). Lateral sefalometrik analizlerde, sagittal iskeletsel değişiklikler sınırlı kalırken, SN-GoGn ve Mx-Md açıdaki değişimler aktif tedavi döneminde anlamlı bulundu (p<0,001). IFS grubunda üst kesicilerde daha belirgin protrüzyon/proklinasyon saptandı (p<0,001). QLF analizlerinde tüm parametrelerde gruplar arasında anlamlı farklılık bulundu (p<0,001). En fazla mine demineralizasyonu eğilimi IPE, en düşük demineralizasyon ise IFS grubunda belirlendi.

Sonuç: Farklı şeffaf plak sistemleri karışık dişlenme döneminde maksiller transvers yetersizliğin tedavisinde etkili bulunmuştur. IPE ve IHS-2 sistemleri daha belirgin iskeletsel transversal genişleme sağlarken, IFS sistemi daha belirgin dentoalveolar etkiler ve daha düşük mine demineralizasyonu ile öne çıkmıştır.