LİPOPOLİSAKKARİT İLE OLUŞTURULAN AKCİĞER HASARI ÜZERİNE GANODERMA LUCİDUM'UN KORUYUCU ETKİSİ


Baran M. , Alişan Suna P., Cengiz Ö., Kalkan K. T. , Önder G. Ö. , Göktepe Ö. , ...Daha Fazla

5.Uluslararası Gevher Nesibe Sağlık Bilimleri Kongresi, Ankara, Türkiye, 24 - 25 Nisan 2020, ss.115-122

  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.115-122

Özet

Lipopolisakkarit (LPS), gram negatif bakteri duvarında bulanan bir endotoksindir ve dokulara girince akut inflamasyona neden olmaktadır. Ganoderma lucidum (GL) ise antiallerjik, antioksidan, antitümöral ve antiviral bir mantar türüdür. Bu çalışmada LPS 'in akciğer dokusunda oluşturacağı hasar üzerine GL'nin olası etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 28 adet Wistar albino cinsi yetişkin dişi sıçan 4 eşit gruba ayrılmıştır (n=7). Gruplar şu şekilde oluşturulmuştur; kontrol grubu; deney süresince 1cc serum fizyolojik uygulanan grup, LPS grubu; 7,5 mg/kg tek doz intraperitoneal (i.p) LPS uygulanan grup, GL grubu; 10 gün boyunca günlük 50 mg/kg kadar gavajla GL verilen grup, GL+LPS grubu; 10 gün boyunca günlük 50 mg/kg kadar gavajla GL verildikten sonra 7,5 mg/kg tek doz ip. LPS uygulanan grup. LPS uygulamasından 24 saat sonra anestezi altında sıçanların akciğer dokuları çıkarılarak %10’luk formaldehit içine alındı. Daha sonra rutin histolojik doku takibi metodu uygulandı. Hazırlanan parafin bloklardan 5 μm kalınlığında kesitlere histopatolojik incelemeler için Hematoksilen&Eozin (HE) ve Masson trikrom (MT) boyaması uygulandı. Ayrıca, immünohistokimyasal olarak IL-1α ve TNF-α ekspresyon düzeyleri değerlendirildi. Çalışmada, HE ile boyanmış kesitler histopatolojik olarak değerlendirildiğinde Kontrol ve GL grubunda herhangi bir patoloji gözlenmezken, LPS’nin alveolar duvarda kalınlaşma, hemoraji ve inflamasyon gibi patolojik değişimlere neden olduğu gözlendi. GL+LPS grubunda ise GL ’nin LSP’nin neden olduğu patolojik değişimler üzerinde anlamlı bir koruyucu etkiye sahip olduğu görüldü. Benzer şekilde Masson Trikrom (MT) ile boyanmış preparatlarda, LPS akciğer dokusunda belirgin fibrozise neden olurken GL+LPS grubunda ise fibrozis alanlarında azalma mevcuttu. IL-1α ve TNF-α immunoreaktivite yoğunlukları değerlendirildiğinde LPS’nin akciğer dokusunda sitokinleri aktive ederek inflamasyona neden olduğu, GL’nin ise sitokin ekspresyon düzeyini anlamlı ölçüde azalttığı görüldü. Sonuç olarak, LPS’nin sıçan akciğer dokusunda belirgin patolojik etkilere neden olarak akciğer hasarına yol açtığı, ancak GL uygulamasının oluşan bu hasara karşı koruyucu etki gösterdiği belirlenmiştir.