Carbodiimide'in universal adeziv sistemlerin dentin bağlanma dayanımı üzerine etkisinin mikrogerilim test yöntemiyle incelenmesi
Tez Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tez Danışmanı: Soley Arslan
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Piyasadaki dentin adeziv sistemlerin sürekli gelişmesine kıyasla, hibrit tabakanın zayıf stabilitesi hala endişe vericidir ve endojen proteaz aktivitesiyle ilişkili olarak rezin/dentin ara yüzündeki kollajen matrisinin degradasyonu onların ömrünü olumsuz yönde etkileyen ana faktörlerden biridir. Bu in-vitro çalışmanın amacı, MMP inhibitörü olan Carbodiimide (1-etil-3-[3-dimetilaminopropil] carbodiimide) (EDC) adeziv uygulama öncesi dentin yüzey tedavisinde kullanıldığında üniversal adeziv sistemlerin dentine bağlanma dayanımı üzerine etkisinin mikrogerilim test yöntemiyle değerlendirilmesidir. Çalışmada; 80 adet çürüksüz insan molar dişi kullanılmıştır. Standart dentin yüzeyleri elde edildikten sonra dişler rastgele 8 (n=10) gruba ayrılmıştır. Grupların yarısına 1M EDC ile adeziv uygulaması öncesi yüzey tedavisi yapılarak, Single Bond Universal ve Clearfil Universal Bond hem etch-and-rinse hem self-etch modunda kullanılarak uygulanmıştır. Örneklerin yarısı 24 saat distile suda, kalan yarısı 6 ay yapay tükürükte depolanmıştır. Örneklerden 1mm2'lik kesitler alındıktan sonra mikrogerilim bağlanma dayanımı testi yapılmıştır. Kopma yüzeyleri SEM (taramalı elektron mikroskobu) ile incelenerek kopma tipleri belirlenmiştir. Veriler, Shaperio Wilk W, üç-yönlü ANOVA ve post hoc Tukey's testiyle analiz edilmiştir. EDC solüsyonuyla yüzey tedavisi sonrası grupların erken ve geç dönem bağlanma dayanımları ve üniversal adezivlerin etch-and-rinse ve self-etch modunda kullanılmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmamıştır (p>0,05). Single Bond Universal'in kullanıldığı grupların hepsi Clearfil Universal Bond'un kullanıldığı gruplardan istatistiksel olarak daha fazla bağlanma dayanımı göstermiştir (p<0,05). EDC ile yüzey tedavisi yapılmış olan grupların 6 ay tükürükte depolama sonrası bağlanma dayanım değerlerinde daha az düşüş gözlenmiştir.