TEMPOROMANDİBULAR EKLEM İNTERNAL DÜZENSİZLİĞİ OLAN HASTALARDA FARKLI TEDAVİ YÖNTEMLERİNİN ETKİNLİKLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI


Doç. Dr. RAVZA ERASLAN

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye

Tez Danışmanı: Kerem Kılıç

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

Temporomandibular düzensizlik (TMD), çiğneme kasları ve temporomandibular eklemin ağrı ve fonksiyon bozukluğu ile karakterize, birçok etyolojik koşulu içeren bir rahatsızlıktır. Çiğneme kaslarında ağrı, ağız açmada kısıtlılık, alt çene harekette deviasyon ve eklem sesi gibi semptomlar ile ortaya çıkan rahatsızlığın etyolojisinde bruksizm, maloklüzyonlar, dejeneratif eklem hastalıkları gibi iç etkenlerin yanı sıra emosyonel durumların etkili olduğu çevresel dış etkenler de rol oynamaktadır. Bu çalışmanın amacı; temporomandibular eklem internal düzensizliği olan hastaların klinik ve psikopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi, konservatif tedavi seçeneklerinden düşük doz lazer tedavisi, 2 farklı oklüzal splintin (sentrik ilişki splinti ve öne konumlandırıcı splint) etkinliklerinin karşılaştırılması ve hasta kontrol grubundaki bireylerde düzensizliğin kendini sınırlandırma özelliğinin araştırılmasıdır. Araştırmaya dahil edilen hastalar Erciyes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’ ne temporomandibular eklemindeki problemden dolayı başvuran hastalar arasından randomize olarak seçilmiştir. Hastalardan bilgilendirilmiş onam formu alınmıştır. Çalışmaya dahil edilen kişilerin yaş aralığı 18-60 olup, toplamda 80 kişiyi kapsamaktadır. Hastaların tedavileri Erciyes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı’nda yapılmıştır. Çalışmada yer alan hastalara Research Diagnostic Criteria/Temporomandibular Disorders (RDC/TMD) formlarının Axis I ve Axis II bölümleri ile SCL 90 R psikolojik testleri uygulanmıştır. Bu testler tedavi başlangıcında, 3.ayda gerçekleştirilen ara kontrolde ve tedavi bitiminde (6.ay) uygulanmıştır. Hastaların palpasyonda ağrı durumları, vertikal ve eksentrik hareketlerdeki açma miktarları ve ağrı durumları, ağız açma paternleri, eklem sesleri ile beraber, depresyon ve somatizasyon durumları değerlendirilmiştir. Bununla birlikte, hastalardan tedavi başlangıcında ve bitiminde TME ultrasonografi görüntüleri alınmış ve tüm hastaların temporomandibular internal düzensizliğinin olduğu doğrulanmıştır. Çalışmaya dahil edilen temporomandibular eklem internal düzensizliği olan 20 kişi düşük doz lazer tedavisi ile, 20 kişi sentrik ilişki splinti ile, 20 kişi ise öne konumlandırıcı splint ile tedavi edilmiştir. Temporomandibular eklem bozukluğu olmayan, sağlıklı bireylerden 10 kişilik kontrol grubu oluşturulmuştur. Bu gruptaki sağlıklı bireylere herhangi bir tedavi protokolü uygulanmamıştır. Ayrıca 10 kişilik hasta kontrol grubu oluşturulmuştur. Bu gruptaki hastalara hastalığın sebebi ve seyri konusunda bilgi verilmemiş ve herhangi bir tedavi protokolü uygulanmamıştır. Tedavi ara kontrol seansında ve tedavi bitiminde uygulanan testler ve kas hassasiyetini ölçen algometre cihazı ile hastalardaki iyileşme durumu değerlendirilmiştir. Çalışmadan elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel değerlendirmeler Turcosa Cloud (Turcosa Ltd Co) programı ile gerçekleştirilmiş; grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalar yapılmıştır. Sentrik ilişki splint tedavisi ile genel olarak hastaların semptomlarında istatistiksel olarak belirgin bir azalma sağlanmıştır. Temporomandibular düzensizliğin tedavisinde alternatif tedavi olarak kullanılmaları önerilebilir. Öne konumlandırıcı splint tedavisi istatistiksel olarak anlamlı derecede ağrı düzeyinde azalma, ağız açma sırasında ortaya çıkan seste kayıp meydana getirmiştir. Düşük dozlu lazer tedavisi ile hastaların yan hareket miktarında artış ve alt çene hareket kısıtlılığında iyileşme gözlenmiştir. Hasta kontrol grubunda sağ taraf ağız açmada ses, tüm algometre, sağ – sol lateral kutup bölgelerindeki ağrı ve sol taraf yan hareket miktarı değerlerinde anlamlı derecede iyileşme kaydedilmiştir. Bu durum, TMD’nin kendini sınırlama özelliğinin olduğunu ortaya koymuştur. Anahtar kelimeler: Temporomandibular eklem internal düzensizliği, düşük doz lazer tedavisi, sentrik ilişki splinti uygulaması, öne konumlandırıcı splinti uygulaması, algometre cihazı.