TÜRKÇENİN YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETİMİNDE KONUŞMA VE DİNLEME BECERİLERİNİN GELİŞİMİ AÇISINDAN İLETİŞİMSEL YÖNTEMİN KULLANIMI
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, TÜRKÇE VE SOSYAL BİLİMLER EĞİTİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE DİNCER
Danışman: Ali Göçer
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yabancı/ikinci dil öğretiminin asıl amacı öğrencinin hedef dilde iletişim kurabilmesidir. Hedef dil öğretilirken, bu amaca yönelik yaklaşım, yöntem ve tekniklerin kullanılması, hedef dil öğrencisinin özellikle zorunlu yaşam alanlarında rahatlıkla iletişim kurabilmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda geçmiş yıllarda ortaya konan ve geçerliğini günümüzde koruyan iletişimsel yöntem, en etkili yöntemlerden biri olarak görülmektedir. İletişimsel yöntemin merkezinde, dilin yapısından çok dilin kullanımına önem verme, öğrenci tarafından yapılan hataları sürecin bir parçası olarak görme ve doğal bir öğrenme ortamı oluşturma amacı vardır. Bu çalışmada da yabancı dil öğretimi konusunda 1970'li yıllarda ortaya çıkan ve günümüzde etkisini koruyan iletişimsel yöntemin, Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde iletişimsel beceriler olan konuşma ve dinleme becerilerine etkisini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma deseni olarak durum çalışması tercih edilmiştir. Araştırmanın uygulamaları Gazi Üniversitesi TÖMER'de eğitim gören yabancı uyruklu öğrencilere ve kurumda çalışan öğretmenlere yönelik gerçekleşmiştir. Araştırmanın verileri gözlem, görüşme ve doküman incelemesiyle elde edilmiştir. Araştırmada 30 saat gözlem gerçekleştirilmiş, farklı ülkelerden gelen 30 öğrenci ve kurumda çalışan 12 öğretmen ile görüşme yapılmıştır. Veriler ayrıntılı bir şekilde içerik analizi kullanılarak incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda iletişimsel yöntemin hem öğretici hem de öğrenci açısından dinleme ve konuşma becerilerinin gelişimine olumlu yansımaları ortaya konulmuştur.